راهبردهای ارتقای رقابتپذیری منطقهای عراق با تأکید بر گردشگری مذهبی: یک رویکرد آیندهنگر
مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از 16 خرداد 1405
فلاح حسن مزروک، میرنجف موسوی، علیرضا جمشیدی، ایوب منوچهری
چکیده زمینه و هدف: گردشگری مذهبی در دهههای اخیر به یکی از مؤلفههای مهم رقابتپذیری منطقهای و توسعه پایدار شهری در کشورهای دارای میراث دینی تبدیل شده است. عراق به عنوان یکی از مهمترین کانونهای زیارتی جهان اسلام، با وجود برخورداری از ظرفیتهای گسترده مذهبی و فرهنگی، همچنان با چالشهایی نظیر ضعف زیرساختها، نابرابریهای فضایی، فساد اداری و ناکارآمدی مدیریتی مواجه است که مانع تبدیل ظرفیتهای گردشگری مذهبی به مزیت رقابتی پایدار شدهاند. از این رو، پژوهش حاضر با هدف شناسایی پیشرانهای کلیدی و تبیین راهبردهای مؤثر بر ارتقای رقابتپذیری منطقهای عراق با تأکید بر گردشگری مذهبی و با رویکرد آیندهنگر انجام شد.
روششناسی: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی ـ تحلیلی مبتنی بر آیندهپژوهی است. جامعه آماری شامل استادان دانشگاه، متخصصان حوزه آیندهپژوهی و گردشگری، مدیران اجرایی، کارشناسان وزارت گردشگری عراق و فعالان حوزه گردشگری مذهبی بود. نمونه پژوهش با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند و تکنیک گلولهبرفی انتخاب شد و در مجموع ۲۰ نفر از خبرگان دارای حداقل ۱۰ سال سابقه تخصصی و مدرک کارشناسی ارشد یا بالاتر در پژوهش مشارکت داشتند. دادهها از طریق پرسشنامه اثرات متقابل جمعآوری و با استفاده از نرمافزار MicMac تحلیل شدند.
نتایج و یافتهها: یافتههای پژوهش نشان داد که پنج متغیر «تدوین سیاستهای آمایشی توسعه گردشگری مذهبی»، «عدم فساد اداری»، «پذیرش فناوریهای نوین»، «تقویت روحیه کارآفرینی بومی» و «همکاری دانشگاه و صنعت» به عنوان مهمترین پیشرانهای کلیدی رقابتپذیری منطقهای عراق شناخته میشوند. نتایج بیانگر آن است که ارتقای رقابتپذیری گردشگری مذهبی عراق نیازمند رویکردی یکپارچه و دانشبنیان است که بتواند همزمان ابعاد فضایی، مدیریتی، فناورانه و اجتماعی توسعه را پوشش دهد. در پایان، راهکارهایی از جمله ایجاد دفتر آمایش زیارت، صندوق تأمین مالی زنجیرهای برای کسبوکارهای بومی و کارگزار تخصصی صنعت و دانشگاه پیشنهاد شد.
15.سنجش و ارزیابی پراکنده رویی شهری با استفاده از تصاویر ماهواره ای و شاخص های چشم انداز در کشور عراق (مطالعه موردی: شهر دیوانیه)
دوره 6، شماره 3، پاییز 1404، صفحه 199-215
حیدر کریم بدر المرشدی، میرنجف موسوی، ایوب منوچهری، علیرضا جمشیدی
چکیده زمینه و هدف: شهرنشینی یک روند جهانی است که به طور قابل توجهی بر توسعه پایدار شهری و کیفیت زندگی شهری تأثیر می گذارد. ارزیابی پراکندگی شهری برای برنامه ریزی شهری پایدار حیاتی است و با اهداف کلیدی اهداف توسعه پایدار سازمان ملل متحد همسو است. هدف از پژوهش حاضر که از نوع توصیفی-تحلیلی است، شناسایی و سنجش شدت پراکندهرویی شهری در شهر دیوانیه از کشور عراق با استفاده از فناوری جغرافیایی و شاخصهای چشمانداز برای ارزیابی، نقشهبرداری و کمی کردن گستره پراکندگی شهری در دیوانیه از سال 1990 تا 2024 میباشد.
روششناسی: لذا برای دستیابی به هدف مورد نظر، از الگوریتم یادگیری ماشین نظارت شده توسط ماشین بردار پشتیبان (SVM) همراه با معیارهای چشمانداز استفاده شده است. در این راستا ابتدا تصاویر ماهوارهای مربوط به سالهای 1990، 2000، 2011، 2020 و 2024 به کمک ماهواره Landsat استخراج و با استفاده از الگوریتم SVM در نرمافزار ENVI4.8 طبقهبندی و تغییرات آشکار شدند. همچنین، با کاربست متریکهای چشمانداز با استفاده از نر مافزار Fragstats 4.2، پرا کندهرویی شهری در شهر دیوانیه بررسی و استخراج شد.
یافتهها و نتیجهگیری: نتایج نشان داد، میزان ساخت در شهر دیوانیه در دوره مطالعه 34 ساله، از 2069 هکتار در سال 1990 به 4420 هکتار در سال 2024 رسیده است. به عبارتی این شهر شاهد رشد 6/113 درصد بوده است. این مطالعه همچنین از طریق معیارهای چشمانداز کشف کرد که الگوی پراکندگی شهری در دیوانیه با همه اشکال پراکندگی شهری، یعنی جهش، پر کردن، نوار/روبان، و توسعه کم تراکم مشخص میشود.
