تحلیل عوامل اجتماعی مؤثر بر مشارکت شهروندان در بهبود محیط زیست شهری (مطالعه موردی: شهر بجنورد)
دوره 7، شماره 3، پاییز 1405، صفحه 407-419
مرضیه نجفی، فروغ خزاعی نژاد، محمدرضا غلامی
چکیده زمینه و هدف: مشارکت شهروندان یکی از مؤلفههای اساسی تحقق حکمرانی مطلوب و توسعه پایدار شهری بهشمار میرود و نقش مهمی در بهبود کیفیت محیط زیست شهری ایفا میکند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل عوامل اجتماعی مؤثر بر مشارکت شهروندان در بهبود محیط زیست شهری در شهر بجنورد انجام شده است. روش شناسی: این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی ـ تحلیلی است. دادههای پژوهش با بهرهگیری از روشهای اسنادی و میدانی گردآوری شده و ابزار اصلی جمعآوری اطلاعات، پرسشنامه بوده است که با روش نمونهگیری گلولهبرفی در میان ۳۰ نفر از نخبگان آشنا با حوزههای مدیریت شهری، محیطزیست و مشارکت اجتماعی توزیع شد. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS و آزمونهای آماری مناسب انجام گرفت. نتایج و یافته ها: نتایج نشان داد سطح مشارکت شهروندان در بهبود محیط4زیست شهری بجنورد در وضعیت نسبتاً مطلوبی قرار دارد، بهگونهای که میانگین گویههای سنجش مشارکت بهطور معناداری بالاتر از حد متوسط نظری (۳) بوده است. همچنین نتایج حاکی از تأثیر معنادار آگاهی زیستمحیطی بر میزان مشارکت شهروندان است (01/0> Sig ،543/0 = Beta). یافتهها نشان میدهد میان آگاهی زیستمحیطی و مشارکت اجتماعی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (44/0 = r). در مقابل، متغیر نبود زیرساختهای قانونی تأثیر معناداری بر مشارکت نشان نداد (05/0< Sig). بهطور کلی، ارتقای آگاهی زیستمحیطی، تقویت اعتماد اجتماعی و افزایش سرمایه اجتماعی بهعنوان عوامل کلیدی در افزایش مشارکت شهروندان در حفاظت و بهبود محیطزیست شهری شناخته میشوند. بر این اساس، توجه به سیاستهای آموزشی، اطلاعرسانی هدفمند و تقویت ارتباط میان نهادهای شهری و شهروندان میتواند نقش مؤثری در توسعه مشارکت پایدار زیستمحیطی ایفا کند.
رفتارهای دوستدار محیط زیست شهری در فضاهای عمومی فرهنگی- ورزشی در استان های کشور
دوره 2، شماره 4، زمستان 1400، صفحه 119-137
لیلا نظری، محمد سعید کیانی
چکیده محیط زیست بشری از قرن بیستم بدین سو در معرض بی سابقه ترین آسیب ها به دلیل سرعت توسعه صنعتی در سراسر جهان بوده است. هدف از پژوهش حاضر، تحقق رفتارهای دوستدار محیطزیست شهری در ورزش از نظر مدیران و برگزارکنندگان رویدادهای ورزشی است. .محقق در این تحقیق به دنبال طراحی الگویی برای برگزاری رویدادهای ورزشی دوستدار محیط زیست در ایران است. به منظور جمعآوری دادهها از پرسشنامه محققساخته 4بخشی مشتمل بر 40 سؤال استفاده گردید. روایی صوری و محتوایی با نظرخواهی از اساتید مرتبط مورد تأیید قرار گرفت و پایایی با استفاده از آلفای کرونباخ 83/0 گزارش شد. نمونه آماری تحقیق را مدیران و برگزارکنندگان رویدادهای ورزشی در ده استان (تهران، البرز، اصفهان، آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، خوزستان، خراسان رضوی، کردستان، لرستان وکرمانشاه)تشکیل میدادند. پس از توزیع پرسشنامهها درنهایت 254 پرسشنامه عودت گردید. تحلیل دادههای پژوهش بااستفاده از نرم افزارهای AMOS و SPSS-19 انجام گرفت. جهت آزمون فرضیهها از آزمونهای آماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر و جهت آزمودن روابط غیرمستقیم (واسطهای) نیز از روش بوتاستراپ استفاده شد. نتایج نشان داد که سه عامل آگاهی زیستمحیطی، ادراک اثرات زیستمحیطی و قصد حمایت از رویدادهای ورزشی سبز بر رفتار واقعی دوستدار محیطزیست اثرگذار هستند. نتایج همچنین نشان داد که متغیر قصد حمایت از رویدادهای ورزشی سبز بعنوان متغیر میانجی ایفای نقش میکند و میزانی از تأثیر آگاهی و ادراک زیستمحیطی بر رفتار واقعی دوستدار محیطزیست ناشی از قصد حمایت از رویدادهای ورزشی سبز است. براساس مدل پیشنهادی پژوهش، رفتارهای دوستدار محیطزیست برگزارکنندگان و مدیران رویدادهای ورزشی و قصد حمایت آنان از رویدادهای ورزشی سبز تاحد زیادی تحت تأثیر آگاهی و ادراک آنها از مسائل زیستمحیطی است. به نظر میرسد که درک عوامل اساسی اثرگذار بر رفتارهای واقعی و حمایتگرانه افراد از ورزش سبز برای ارتقای رفتار زیستمحیطی ضروری است.
