ابراهیمزاده، عیسی؛ نیری، ناصر(1397). سنجش و ارزیابی وضعیت شاخصهای شهر خلاق مطالعه موردی: مناطق پنجگانهی شهر زاهدان، فصلنامهی جغرافیا و توسعه، شمارهی 2، صص 22-1.
احمدزاده، حسن؛ داداش پور مقدم، مجید؛ حضرتی، محمد حسین(1399)، توسعهی گردشگری شهری براساس شاخصهای خلاقیت شهری( مطالعهی موردی : شهر قزوین )، فصلنامهی پژوهشهای گردشگری و توسعهی پایدار، سال سوم، شمارهی 2 (پیاپی: 51 )، صص 25-15.
احمدی، علی(1399).
تحلیل جایگاه شاخص های کالبدی شهر کرج در شکل گیری شهر خلاق، پایان نامهی کارشناسی ارشد، به راهنمایی سید اسحاق جلالیان، دانشگاه محقق اردبیلی، دانشکدهی ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه پیام نور استان البرز، مرکز پیام نور کرج.
اشتری، حسن و مهدنژاد، حافظ (1391)، شهر خلاق، طبقه خلاق، به سفارش ادارهی کل مطالعات اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران، انتشارات تیسا، چاپ اول، تهران.
آفتاب، احمد ؛ نظم فر، حسین؛ غفاری گیلانده، عطا؛ و موسوی، میر نجف( 1396 ) برنامهریزی و تدوین راهکارهای تحقق شهرهای خلاق در ایران مطالعهی موردی: شهر ارومیه، فصلنامهی تحقیقات جغرافیایی، شمارهی 32، دورهی4، صص209-188.
ایراندوست، کیومرث و غلامی، زارچی، مصطفی(1394)، ارتقای فرصت حضور و مشارکت مردم با استفاده از معرفی گونههای فضای عمومی شهر خلاق: نمونه موردی شهر یزد، فصلنامهی هنرهای زیبا، دورهی بیستم، شمارهی 2، صص58-47.
حبیبی، مسعود؛ احمدی دهرشید، عاطفه (1399)، تحلیلی بر برنامه ریزی راهبردی شهر سنندج با رویکرد شهر خلاق، فصلنامهی پژوهش های جغرافیای برنامه ریزی شهری، دورهی 8، شمارهی 4، صص 812-789.
حسین پور، سیدعلی؛ امیرگیلکی، مهشاد؛ حفار ، امیرمحمد(1398). تبیین شاخصهای شهر خلاق در خیابان احمدآباد مشهد با استفاده از مدل AHP، فصلنامهی مطالعات طراحی شهری و پژوهشهای شهری، سال دوم، شمارهی 1 (پیاپی: 4)، صص 44-35.
حسین پور، سیدعلی؛ امیرگیلکی، مهشاد؛ حفار، امیرمحمد،کامل ساقیان، غزاله (1398). تبیین شاخصهای شهر خلاق در خیابان ابوطالب مشهد با استفاده از مدل AHP، فصلنامهی مطالعات طراحی شهری و پژوهشهای شهری، سال دوم، شمارهی 3 (پیاپی6)، صص 24-17.
حسینی، سیدعلی، قلیپور، یاسر؛ مظفری، اعظم (1396). تحلیل شاخص های شهر خلاق و ارتباط آن با توسعهی پایدار شهری(نمونه موردی: شهر رشت)، فصلنامهی انجمن علمی معماری و شهرسازی ایران، شمارهی 13، صص 227-209.
حیدریفر،محمدرئوف؛سلیمانیاد،اسماعیل؛حسینیسیاهگلی، مهناز (1399) بررسی نقش مخاطرات طبیعی و مدیریت بحران در آمایش سرزمین مطالعه موردی: استان کرمانشاه، فصلنامهی مطالعات توسعهی پایدار شهری و منطقه ای، دورهی 1 شمارهی 1، شمارهی پیاپی1، صص71-53.
خان سفید، مهدی (1391)، مدیریت شهری و شهر خلاق، فصلنامهی منظر، شمارهی 19، صص 95-92.
خدامی،سعیده(1397). بررسی
تحققپذیری شهر خلاق با رویکرد فرهنگی در راستای توسعهی هدفمند شهری (نمونهی موردی شهر تبریز)، پایان نامهی کارشناسی ارشد، به راهنمایی
محمود رحیمی، دانشکدهی فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر قدس.
ربانی خوراسگانی، علی، رسول ربانی، مهدی ادیبی و احمد (1390)، بررسی نقش تنوع اجتماعی در ایجاد شهرهای خلاق و نوآور؛ مطالعهی موردی شهر قزوین، فصلنامهی جغرافیا و توسعه، سال نهم، شمارهی 21.
رضا مافی، رضا؛ قدمی؛ محسن؛ مظاهری، محمد مهدی؛ فراهانی، فاطمه (1397)، ارائهی الگوی مطلوب شهر خلاق در کلانشهر تهران، فصلنامهی مطالعات توسعهی اجتماعی ایران، سال یازدهم، شمارهی اول، صص61-33.
رضائیان قراگوزلو، علی؛ قادری، اسماعیل؛ میر عباسی، رمضان (1391)، برنامهریزی شهر خلاق، چاپ اول، تهران، انتشارات آذرخش.
زنگنه، حمید (1392)، اروپا 12(ویژهی احزاب و جریانهای اروپایی)، تهران، انتشارات مؤسسهی ابرار معاصر، چاپ دوم.
شاطریان، محسن؛ حیدری سورشجانی، رسول، ورفینژاد، ژیلا(1398)، مدلسازی تأثیرات گردشگری شهری بر کیفیت زندگی و شهر خلاق در شهر کرمانشاه، فصلنامهی آمایش جغرافیایی فضا، دانشگاه گلستان، سال نهم، شمارهی مسلسل 33، صص 60-51.
صفوی، یحیی؛ ضرابی،اصغر؛ سهیلیپور، مهدی (1397)، ارائهی مدلی در تبیین ابعاد اقتصادی، فرهنگی، سیاسی توسعه در تحقق شهر خلاق مطالعهی موردی: شهر اصفهان، فصلنامهی تحقیقات جغرافیایی، سال سی وسوم، شمارهی 2، صص 157-145.
ضرابی، اصغر؛ موسوی، میرنجف؛ باقری کشکولی، علی(1393)، بررسی میزان تحقق پذیری شهر خلاق (مقایسهی تطبیقی بین شاخص های توسعهی پایدار شهری و معیارهای ایجاد شهر خلاق، نمونهی مورد مطالعه: شهرهای استان یزد)، دوفصلنامهی جغرافیا و توسعه فضای شهری، سال اول، شمارهی 2،پیاپی1، صص17-1.
عامل هلالی، بهرام؛ زرآبادی، زهرا سادات سعیده، دولتآبادی، فریبرز (1398)، واکاوی بسترهای ایجاد شهر خلاق در نواحی شهری نیشابور، فصلنامهی پژوهش و برنامهریزی شهری، سال10، شمارهی پیاپی 38، صص132-123.
عبیات، ماجده (1398)،
شناخت و تحلیل شاخصهای شهر خلاق در راستای توسعهی پایدار شهری؛ مطالعهی موردی: مناطق هشت گانه شهر اهواز، پایان نامهی کارشناسی ارشد، به راهنمایی سعید امانپور، گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، دانشکدهی ادبیات و علوم انسانی.
فرزین پاک، شهرزاد (1389). شهر خلاق، مجله شهرداریها، شمارهی 100 ، صص 90-85.
قربانی، رسول؛ سعید حسینآبادی؛ علی طورانی (1392)، شهرهای خلاق، رویکردی فرهنگی در توسعهی شهری، فصلنامهی مطالعات جغرافیایی مناطق خشک. سال سوم. شمارهی یازدهم. صفحات 18-1.
کیقبادی، مرضیه؛ فخرایی، مرضیه؛ علوی، سیده سارا و زواری، سیدعبدالحمید ( 1387 ). شناخت صنعت فرهنگی، گزارش پایانی گام او ل (پروژهی تدوین سند توسعهی صنایع فرهنگی استان قم، چاپ اول، قم: نشرآصف.
کریمی، پروانه (1398)، برر
سی وضعیت شاخص های شهر خلاق در شهر یاسوج و مقایسه تطبیقی نواحی چهارگانهی آن، پایان نامه کارشناسی ارشد، به راهنمایی
زهره هادیانی دانشگاه سیستانوبلوچستان، دانشکدهی جغرافیا و برنامهریزی محیطی، اصفهان.
کلانتری، محسن، رجایی، سید عباس، فتوحی مهربانی، باقر(1395)، تحلیلی بر برخورداری کلان شهرهای ایران از شاخصهای شهر خلاق، فصلنامهی پژوهشهای جغرافیای برنامه ریزی شهری، دورهی 4، شمارهی 4.
مجنونی توتاخانه، علی(1399). شناسایی و تحلیل پیشرانهای کلیدی مؤثر بر شکل گیری شهرهای خلّاق میانه اندام با استفاده از آینده پژوهی (نمونهی موردی: شهر بناب)، فصلنامهی هویت شهر، شمارهی چهل و سوم، سال چهاردهم، صص 88-75.
محمودی آذر، شیرزاد؛ داودپور، زهره(1398)، بررسی نقش برندسازی شهری در تحقق مفهوم شهر خلاق؛ (مورد مطالعه: ارومیه)، فصلنامهی مطالعات ساختار و کارکرد شهری، شمارهی 18، صص 141-109.
مختاری، رضا، مؤذنی، احمد؛ جلیلیان، بهنام(1399). سنجش میزان خلاقیت شهری برمبنای شاخصهای ایرانیاسلامی در کلانشهر اصفهان با استفاده از مدل تصمیمگیری چند شاخصهی ویکور، فصلنامهی برنامه ریزی فضایی (جغرافیا)، شمارهی 36، صص43 تا 66 .
مرکز آمار ایران،( 1395)، سرشماری عمومی نفوس و مسکن.
مشکینی، ابولفضل؛ علیپور، سمیه، حاجیزاده، مریم(1399)، تبیین سطوح خلاقیت شهری در نظام شهری کلانشهرها (مطالعهی موردی: کلانشهر کرج)، فصلنامهی پژوهش های جغرافیای انسانی، دورهی 25 ، شمارهی 5، صص 400-385.
ملکی، سعید؛ زادولی خواجه، شاهرخ؛ مرادی مفرد، سمیرا(1395)، شهر خلاق، رویکردی نوین در برنامهریزی و آمایش شهری، انتشارات جهاد دانشگاهی، چاپ اول، تهران.
ملکی، سعید؛ شنبهپور، فرشته (1398)، سنجش میزان برخورداری مناطق شهری اهواز از شاخصهای شهر خلاق، فصلنامهی مطالعات محیطی هفت حصار، دورهی 8، شمارهی 29، صص 88-77.
مهکویی، حجت؛ شیرانی،نادر(1399)، تحلیل شاخصهای شهر خلاق و ارتباط آن با مدیریت توسعهی شهری سالم مطالعهی موردی: کلانشهر اصفهان، فصلنامهی پژوهش و برنامهریزی شهری، سال 11، شمارهی پیاپی41 ، صص 146-131.
میرزایی، منیر(1397)، نقش سرمایه اجتماعی در شکلگیری شهرهای خلاق مطالعه موردی شهر ری منطقه 20، رسالهی دکتری، به راهنمایی عباس ارغان،گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهریف دانشگاه آزاد اسلامی واحد سمنان.
نجیبی، سیدمحمد(1398)،
امکانسنجی تحقق شهر خلاق در ایران نمونهی موردی: شهر تبریز، پایان نامهی کارشناسی ارشد، به راهنمایی
حسین نظمفر و
عطا غفاریگیلانده، دانشکدهی ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه محقق اردبیلی.
نیری، ناصر(1396)، تحلیلی بر شهر خلاق و بررسی تطبیقی شاخصهای آن در مناطق پنجگانه شهر زاهدان، پایان نامهی کارشناسی ارشد، به راهنمایی عیسی ابراهیم زاده، گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه سیستان و بلوچستان، دانشکدهی جغرافیا و برنامهریزی محیطی.
هاسپرز، گرت جان ( 1391 ). شهرهای خلاق مکان های پرورش یافته در اقتصاد دانش، مترجم: سعید حسین آبادی، رشد آموزش جغرافیا، دورهی بیست و پنجم، شمارهی چهار، صص. 35-26.
Comunian, R., & Faggian, A. (2014). Creative graduates and creative c/ities: exploring the geography of creative education in the UK. International Journal of Cultural and Creative Indus Tries, 1 (2), PP. 19-34.
European Commission (2017). The Cultural and CreativeCities Monitor, Luxembourg, Publications Office of the European Union.
Florida, Richard, (2002): The rise of the creative class”, The Washington Monthly.
Florida, Richard. (2008), The Rise Of The Creative Class Revisited. New York, NY: Basic Books.
Grodach, Car. (2017). “Urban cultural policy and creative city making”. Cities, 68, PP.82-91.
Kakiuchi, E. (2015). Culturally creative cities in Japan: Reality and prospects. City, Culture and Society, PP. 1-8.
Kurtarir, E., and Cengiz, H., (2005). “What are the Dynamics of Creative Economy in Istanbul?” 41st Iso CaRP International Planning Congress, Bilbao, Spain, PP. 1-10.
Lusena. E. I. & Elitis. E. A. (2016). From industrial city to the creative city: Development policy challenges and Liepaja case. Procedia Economics and Finance, 39(5), PP. 122–130.
Montgomery, J., (2003). “Cultural Quarters as Mechanisms for Urban Regeneration, Part 1: Conceptualizing cultural quarters, Planning, Practice & Research, 18(4), PP.293-306.
Qurchy, m, 2012, Creative City, perspective magazine, number 19, P. 7.
Sarvar, R. Akbari, M. Amani, M. Taleshi- Anbohi, M. (2016): Analysis of Urban Neighborhood Performance in terms of Creative City Indicators; Case Study: Bonab City; Journal of Geography,14, No. 48, Spring, PP. 351-322.(In Persian)
Sasajima H., (2013). From Red Light District to Art District: Creative City Projects in Yokohama’s Kogane Cho Neighborhood Original Research Article, Cities, Vol.
Vanolo, Alberto (2008), the image if the creative city: Some reflection on urban branding in Turin, Cities, 25, PP. 370-382.
