نوع مقاله : مقاله مستخرج از پایان نامه

نویسندگان

1 کارشناس ارشد جغرافیا، گروه جغرافیا، واحد الکترونیکی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ، تهران، ایران

2 استادیار گروه جغرافیا، واحد ماهشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ماهشهر، ایران

چکیده

زمینه و هدف: در سال‌های اخیر مفهوم شهر خلاق به یکی از مباحث پرطرفدار نزد صاحب‌نظران، محققان و تصمیم سازان بدل شده است، به طوری که  شهرهای بزرگ و کلان‌شهرهایی تمرکز دارند که بتوانند آستانه‌ی تقاضای کافی و متنوعی از مردم و فعالیت‌ها را به وجود آورند. هدف از انجام این پژوهش بررسی وضعیت کلان شهر تهران می‌باشد، به این منظور که وضع موجود تا چه حد می‌تواند شهر تهران را به عنوان شهری خلاق با توجه به عوامل و ویژگی های عنوان شده، معرفی کند. در همین راستا پرسش‌نامه‌ای براساس مبانی نظری و پیشینه پژوهش در 6 شاخص (سرزندگی شهری، مشارکت، تکنولوژی ارتباطی، کارآیی و اثر بخشی، تنوع شهری و صنایع خلاق)  طراحی گردید.
روش بررسی:  با توجه به اینکه جمعیت شهر تهران در سال 1395 برابر با 8679936 نفر است. طبق  فرمول کوکران تعداد پرسش نامه توزیع شده برابر با 403 عدد می‌باشد. در تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش‌های اماری آزمون t، آزمون فیشر، میانگین رتبه، رگرسیون و همبستگی چند متغیره استفاده شده است.
یافته‌ها و نتیجه گیری:   بیشترین مقدار t متعلق به تکنولوژی ارتباطی می‌باشد که مقدار آن برابر033/11می‌باشد.  کمترین مقدار هم متعلق به صنایع خلاق امور با 780/2- می‌باشد که بیانگر نامطلوب بودن وضعیت این گویه می‌باشد. در تمامی شاخص های به جزء صنایع خلاق مقدار t بیشتر از صفر و مثبت است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد از میان شاخص‌های بررسی شده، شاخص صنایع خلاق با مقدار بتای313/0 بیشترین نقش و قدرت تبیین را در پیش‌بینی تحقق شهر خلاق در محدودة مورد مطالعه داشته است. همچنین با توجه به آزمون‌های آماری مناطق 22، 6 و 2، 1، 21 در رتبه‌های اول و دوم سطوح خلاقیت در شهر تهران قرار گرفته‌اند.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Explaining the Levels of Creativity in the Urban System of Tehran Metropolis

نویسندگان [English]

  • Ehsan Sohrabi Ashlaghi 1
  • Maraym Ilanloo 2

1 MA in Geography.Department of Geography, Electronic Unit, Islamic Azad University, Tehran, Iran Tehran, Iran

2 Assistant Professor, Department of Geography, Mahshahr Branch, Islamic Azad University, Mahshahr, Iran

چکیده [English]

Background and Aim: In recent years, the concept of creative city has become one of the most popular topics among experts, researchers, and decision-makers, so large cities and metropolises are focused on being able to create a sufficient and diverse demand threshold for people and activities. The purpose of this study was to investigate the situation of the metropolis of Tehran in order to what extent the current situation can introduce the city of Tehran as a creative city according to the factors and characteristics. In this regard, a questionnaire was designed based on theoretical foundations and research background in 6 indicators (urban vitality, participation, communication technology, efficiency and effectiveness, urban diversity, and creative industries).
Methods: Considering that the population of Tehran in 2016 is equal to 8,679,936 people. According to Cochran's formula, the number of distributed questionnaires is 403. In data analysis, statistical methods of t-test, Fisher test, mean rank, regression, and multivariate correlation were used.
Findings and Conclusion:  The maximum value of t belongs to communication technology, the value of which is equal to 11.03.03. The lowest amount belongs to the creative industries of affairs with -2.780, which indicates the unfavorable situation of this item. In all indicators except creative industries, the value of t is more than zero and positive.The results show that among the studied indicators, the Creative Industries Index with a beta value of 0.313 has the most role and explanatory power in predicting the realization of a creative city in the study area. Also, according to the statistical tests of regions 22, 6, and 2, 1, 21 are in the first and second ranks of creativity levels in Tehran.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Creative City
  • Creative industries
  • Participation
  • Tehran
 آفتاب، نظم فر، ح، غفاری گیلانده، ع، موسوی، م، (1396)، برنامه ریزی و تدیون راهکارهای تحقق شهرهای خلاق در ایران مطالعه موردی: شهر ارومیه، فصلنامه پژوهش های جغرافیایی، 4(127)، 210-188.
ابراهیم‌زاده، ع، نیری، ن، (1397)، سنجش و ارزیابی وضعیت شاخص‌های شهر خلاق مطالعه موردی:‌منطقه موردی: مناطق پنج‌گانه شهر زاهدان، مجله جغرافیا و توسعه، 12(52)، 22-1
رفیعیان، م، شعبانی، م، (1394)، تحلیل شاخص‌های خلاقیت شهری در نظام سکونتگاهی استان مازندران، مجله جغرافیا و آمایش شهری، 16(2)، 34- 19
داکسبری؛ نانسی، (1391)، شهرهای خلاق کانادا، مترجم فرزین پاک، ویژه‌نامه شهرداری‌ها، سال یازدهم، شماره 100.
گلمکانی، محمد، کریم‌خواه، (1392)، تدیون اصول طراحی شهر خلاق با تأکید بر شاخص‌های شهر خلاق (‌بررسی 14 نمونه شهر خلاق در جهان)، کنفرانس ملی الگوهای نوین در مدیریت و کسب و کار (‌با رویکرد حمایت از کارآفرینان ملی).
مشکینی، ابوالفضل، علی‌پور، سمیه، حاجی‌زاده، مریم، (1399)، تبیین سطوح خلاقیت شهری در نظام شهری کلان‌شهرها( مطالعه‌ موردی: کلان شهر کرج)، مجله پژوهش‌های جغرافیایی انسانی، 52(2)،  400-385.
میرزایی، منیر، ارغان، عباس، زندمقدم، محمدرضا، (1398)، واکاوی نقش شاخص‌های تأثیرگذار در شهر خلاق جهت خلق فضاهای تعامل شهری ( مطالعه موردی : شهرری)، مجله برنامه‌ریزی منطقه‌ای، 9 (4)، 136-117.
Bandarin, Francesco, (2020), Series on ‘‘Urban Creativity Forum, Journal City, Culture and Society12(3), 327–333.
Calderia .E & Tomaz .N (2018) , “ Culture and Development Strategies in Small and Medium-sized European Cities”, International Conference on Cultural Policy Research
Cohendet, Patrick, David, Grandadam, Laurent, Simon, (2017), Rethinking urban creativity: Lessons from Barcelona and Montreal, Journal City, Culture and Society, 15(4), 151-165.
Cudnya, Waldemar, Roberta, Comunian, Anita, Wolaniuk, (2020), Arts andc reativity: A business and branding strategy for Lodz as a neoliberal city, Journal Cities, 28(111),102-659.
Darchen, S., and Tremblay, D. (2010). What attracts and retains knowledge workers/students: The quality of place or career opportunities? Journal homepage: www.elsevier. Com.
Kirby, Andrew, (2019), The bibliometrics of urban creativity and CCS, Journal City, Culture and Society, 15(2), 170-181.
Nasution, Ivan, (2018), Urban Appropriation: Creativity in Marginalization, Procedia - Social and Behavioral Sciences, 48(178),4 – 12.
Romein, A., & Trip, J. J. (2019). Key elements of creative city development: An assessment of local policies in Amsterdam and Rotterdam. Paper presented at the City Futures' 09, 4-6 June, Madrid.
Selada, C., Cunha, I., & Tomaz, E. (2020). Creative-based strategies in small cities: Key Dimensions of Analysis, QUAESTIONES GEOGRAPHICAE, 31(4), 43-51
Scott, J. Aleen, (2006), “CREATIVE CITIES: C O N C E P T U a L ISSUES ANDPOLICY QUESTIONS” University of California, Los Angeles.
Yu, Chia-Pin, Hsieh, Hsuan, (2020), Beyond restorative benefits: Evaluating the effect of forest therapy on creativity, Journal Urban Forestry & Urban Greening, 15(151),23-35,